Daha önce de belirttiğimiz gibi birçok kaynak yaşlılık sınırı olarak 65 yaşı kabul etmektedir. Geriyatri kaynakları ise daha çok 75 yaş sınırını kabul ederler. Ancak her iki değerde öznel seçimlerdir. Kronolojik yaş aslında yaşlanma sürecinin ulaştığı evrede etkili olan birçok değişkenden sadece birisidir.
Genç erişkinliğin sonlarından başlayarak birçok organın işlevsel kapasite ölçümleri yapıldığında giderek azalımın söz konusu olduğunu göstermektedir. Bir orta yaş platosu söz konusu değildir. Yaşlanma süreci 45 yaş sınırından itibaren birçok işlevsel kapasitenin doğrusal olarak azalımı biçiminde ilerlemektedir. Bu süreçte önemli bireysel farklılıklar olabilir.
Yaşlanma olgusu biyolojik organizasyonun her düzeyinde görülür. Yaşlanma sürecini beş aşamaya ayırabiliriz:
1. Moleküler yaşlanma:
Yaşlılıkta kolejen makromolküllerinin birikimi ile oluşan moleküller içi ve arası köprülerin kiriş, deri ve kan damarı esnekliğinde azalmaya yol açtığı düşünülmektedir. Bu tip çapraz bağların enzim ve diğer moleküller arasında da oluşabilmesi bu moleküllerin yapısal ve işlevsel değişikliğe uğramasına da neden olmaktadır.
2. Hücresel yaşlanma
Yaşla birlikte ortaya çıkan mutasyonlu hücrelerin artımının önemli bir yaşlanma olgusu olduğu düşünülmektedir. Çevresel kimyasallar söz konusu mutasyonlu hücre birikiminde önemli rol oynayabilecektir.
3. Doku ve organ yaşlanması
Birçok organda bireyden bireye değişen oranlarda yapısal ve işlevsel değişiklikler olmaktadır. Biyolojik ve kronolojik yaş birbirinin yanı olmayabilir. Yine vücuttaki bütün organların biyolojik yaşı da eşbiçimli değildir. Ancak yaşlanma sürecine giren organda hücre işlevlerinde ilerleyen biçimde azalma, stres durumlarında devreye giren yedek kapasitenin azalması, sinirsel işlevlerin azalması, duyusal değerlendirme yetisinin yitirilmesi biçiminde olmaktadır.
Toplam vücut sıvısında azalma ve kas dokusunda gerileme olur. Plazma hacmi azalır, Yağ dokusu, glikoproteinler artar.
4. Bireysel yaşlanma
Yaşlanma bireysel olarak giderek ölümle sonuçlanacak biçimde canlılık etkinliklerinde azalış olarak tanımlanmıştır. Bunda en önemli özellik ise kişinin çevreye uyum yeteneğinin azalmasıdır.
5. Toplum yaşlanması
İnsan topluluklarının yaşlanması üç değişik özellikte olmaktadır:
İnsan topluluklarının karşılaştırılması açısından genellikle emeklilik yaşı olan 65 yaş esas alınmaktadır
Dünya toplumları yaş özellikleri açısından genç toplumlar, erişkin toplumlar, yaşlı toplumlar ve çok yaşlı toplumlar olmak üzere dört gruba ayrılmaktadır.