Hayat, çoğu zaman anlatıldığı kadar kolay değildir. Kimi sabaha umutla uyanır, kimi geceyi nasıl sabaha ulaştırabileceğini düşünerek gözlerini tavana diker. Kimi cebindeki son parayı hesaplar, kimi yüreğinde taşıdığı yükü… Ama hayatta hep bir gerçek var: Yaşamak, başa çıkmaktır.
İnsan bazen geçimle başa çıkar, bazen yalnızlıkla… Kırgınlıklarla, kayıplarla, yarım kalan hayallerle mücadele eder. Bir telefonun çalmayışıyla, bir sandalyenin boş kalışıyla, eski bir fotoğrafın iç burkan sessizliğiyle sınanır. Ve yine de sabah olur. İnsan kalkar. Çünkü hayat beklemez.
Kimse dışarıdan göründüğü kadar güçlü değildir aslında. En çok gülen insanların bile içinde kopan fırtınaları vardır. Kimi evladının geleceği için susar, kimi anne-babasını üzmemek adına gözyaşını içine akıtır. Hayat dediğimiz şey biraz da kırıldığını belli etmeden yaşamda yürümeye çalışmaktır.
Bugün sokakta yanından geçtiğimiz insanların kaçının içinde ne savaşlar verdiğini bilmiyoruz. Belki market poşetini taşıyan o emekli, ay sonunu nasıl getireceğini düşünüyor. Belki otobüste camdan dışarı bakan genç, hayallerini bir bir kaybetmenin sessiz acısını yaşıyor. Belki de herkes biraz yorgun, biraz eksik, biraz kırgın…
Devamı için tıklayınız.
