Biriktirdiğimiz insanların her biri yaşamımızda pek çok şeyi paylaştığımız, karşılıksız sevdiğimiz, saygı duyulan dost insanlar mıydı? Kendi payıma söylersem ne yazık ki, beşi onu bile geçmez bu bağlamda. En yakınlar, hatta aile, hısım akrabalar da dahildir bu sayıya.
*
Ne zaman ki iş hayatından koptum. Son 24 yıldır Ankara'da yaşamaya başladığım dönemle belli oldu hepsi. Hem de her biri başka sıfatlarla gammaz, ispiyoncu, bencil, ikiyüzlü değerbilmez, dedikodumu yapan vb gibi kılıkla yaklaştılar. Onların bu yüzlerini o zaman görmedim mi? Gördüm elbet.
Onlar yanımda, yöremde dolaşırken adam olduklarını sanıyorlardı. Ben onları 'adam' ettiğim için üzülmüyorum, ancak ''adam yerine'' koyduğum için yazıklanıyorum...
Merak ediyorsunuz kuşkusuz. Kimler bunlar diyerek: Adlarını vermem gerekmez. Onları ilk ve tek kitabım 'Yüzüm Bana Benzer'de bulabilirsiniz.
***
Konuyu şöyle kiremitleyeceğim; kıssadan hisse olsun diye. Ünlü yazar Halide Edip Adıvar anlatmış anılarında: 'Dadım ne zaman kötü bir şey olsa (Arap), ne diyelim işte insan bu derdi. Ama güzel bir şey olduysa bu da insan derdi.'
Ben de derim ki hepsi de insandılar. Onları kendi vicdanlarıyla baş başa bırakıyorum. Kalan gerçek dostlarıma da saygı ve sevgiler sunuyorum. Demek ki 'Gözden ırak olan gönülden de ırak olur'muş. Benim yaşadığım da bu...
*
Bir söyleşi de Müjdat Gezen: 'Metin hep para biriktirdi. Ben ise insan biriktirdim.' Çok doğru ve gerçekçi bir saptamaydı. Kimdir bu insan? Atalar ne kadar insansın sorusuna şu yanıtı vermişler: 'Vicdanınız kadar!'
İnsana insan hep lazım ama insanoğlu çiğ süt emmiştir. İçlerinden sütü bozuklar çıkabilir! Helal süt emmişlere ise sözümüz yok. Helal deyince hemen akla haram gelir. Bu söz bana haramileri hatırlatır. Bu sözün altını dolduran bir sıfat daha var 'Haramzadeler.'
***
-Haramın temeli olmaz.
-Çok söz yalansız, çok mal haramsız olmaz.
-Aslını inkar eden haramzadedir.
-Helalzade barıştırır, haramzade karıştırır.
-Haramzade pazar bozar, helalzade pazar yapar.
Bu sözler atalardan bize vasiyettir. Aksine hareket ve eylemi ne kul, ne peygamber ne de Allah hoş görür…
(*)Dilimizde bunun çok daha örnekleri var: Kötü örnek iyiye misal olamaz…
