Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Türkiye Ofisi Direktörü Yasser Hassan 28 Nisan Dünya İş Sağlığı ve Güvenliği Gününe ilişkin kaleme aldığı yazıda, 2026 yılının Dünya İSG Günü temasının “Psikososyal çalışma ortamı: Küresel gelişmeler ve izlenecek adımlar” olarak belirlendiğini kaydetti.
ILO tarafından bu tema kapsamında hazırlanan raporda, işin nasıl tasarlandığı, organize edildiği ve yönetildiğinin çalışanların güvenliği ve sağlığı üzerindeki artan etkisinin vurgulandığını dile getiren Hassan, “Raporda ilk kez yayımlanan ILO’nun en son tahminlerine göre, psikososyal risk faktörleri, kardiyovasküler hastalıklar ve ruhsal bozukluklarla ilişkili olarak yılda 840 binden fazla ölüme neden olmaktadır. Bu riskler ayrıca her yıl yaklaşık 45 milyon engelliliğe uyarlanmış yaşam yılı (DALY) kaybına yol açmaktadır. Psikososyal risk faktörleriyle ilişkili kardiyovasküler hastalıklar ve ruhsal bozuklukların toplam etkisinin, küresel gayrisafi yurt içi hasılanın (GSYH) yıllık %1,37’sine karşılık gelen bir kayba neden olduğu tahmin edilmektedir” değerlendirmesi yaptı.
ILO’nun 2002 tarihli Meslek Hastalıkları Listesi Tavsiye Kararı (No. 194), meslek hastalıklarının belirlenmesi ve bildirilmesi için uluslararası bir referans işlevi gören ILO meslek hastalıkları listesinin periyodik olarak gözden geçirilmesini ve güncellenmesini öngördüğünü kaydeden Hassan, “Önleyici faaliyetleri desteklemek amacıyla rapor, çalışma ortamının belirlenebilir ve değiştirilebilir özelliklerine odaklanan çok düzeyli bir yaklaşım önermektedir” tespitinde bulundu.
Psikososyal çalışma ortamının birbiriyle ilişkili üç düzeyin tanımlandığını kaydeden ILO Türkiye Ofisi Direktörü Yasser Hassan şöyle devam etti:
Birincisi, işin niteliği; iş talepleri, sorumluluklar, çalışanların becerileriyle uyum, kaynaklara erişim ve işlerin anlam, çeşitlilik ve beceri kullanımını içerecek şekilde tasarımı gibi unsurları kapsar.
İkincisi, işin nasıl organize edildiği ve yönetildiğidir; rol açıklığı, beklentiler, özerklik, iş yükü, iş temposu ile gözetim ve destek unsurlarını içerir.
Üçüncüsü ise işi düzenleyen daha geniş işyeri politika, uygulama ve prosedürleridir. Bunlar arasında istihdam ve çalışma süresi düzenlemeleri, örgütsel değişimin yönetimi, dijital izleme, performans ve ödüllendirme süreçleri, iş sağlığı ve güvenliği politika ve yönetim sistemleri, işyerinde şiddet ve tacizi önlemeye yönelik prosedürler ile işçi danışma ve katılım mekanizmaları yer almaktadır.”
