Şimdiki uygulama da öylemi bilmem…
Eskiden, ilk. orta ve lise çağındaki öğrenciler, öğretim dönemlerinin belirli günlerinde bazı hastalıklara karşı aşılanırdı.
Tifo, tifüs, kolera, verem aşısı gibi…
Aşı ekiplerinin geleceği haberini bir gün önceden öğrencilerden kimileri korkudan ayılıp-bayılır, bir yolunu bulup o gün okula gelmemenin planlarını yapar, kimileri de aşılamanın ertesi günü derslere bir gün ara verileceği için adeta bayram ederdi.
''Bayramcıların'' çoğunluğu dersle pek arası iyi olmayan haytalardan, korku belasına okulu kaytarma planlarını yapanların çoğu da kız öğrencilerden oluşurdu.
Hiç unutmam…
Mahalleden bir kız öğrenci, aşı olmamak için okulun birinci katının penceresinden atlamış, bel kemiğinde meydana gelen hasar nedeniyle, uzun süre çelik korse takmak ve tekerli sandalyeye bağlı yaşamak zorunda kalmıştı.
Bu gibi nadir olayların dışında aşıdan kurtuluş olmazdı çoğunlukla…
Öğretmenlerce aşı olmayanların çetelesi tutulur, sağlık ekiplerinin sonraki baskın operasyonunda, kaçaklar da uygulamayı yapacak görevliye omuz başına kadar sıvadıkları kollarını kuzu kuzu teslim etmek zorunda kalırdı.
Zaten, öyle ayılıp, bayılmalar, bardak dolusu göz yaşı dökmeler de çabuk unutulurdu.
Firar için başvurmadıkları yol kalmayanlar da evlerine döndükten kısa süre sonra, daha önce aşı olmuş arkadaşları gibi, top peşinde koşmak, ya da ip atlamak için çantalarını bırakır bırakmaz soluğu sokakta alırlardı.
Bir de uzun süre aşılı kola kimseyi dokundurmama gibi bir tavır sergileme vardı ki, sanırsınız kaza geçirmiş de birkaç dikiş atılmış.
O da herhalde aile bireylerine, arkadaşlara ''boşuna korkmuyoruz'' demenin kurnaz bir görsel ifadesi idi.
Pandemi nedeniyle başlatılan aşı kampanyası bana o günleri hatırlattı.
Kimi eş-dostta korku dorukta…
Suratlar asık, sıranın kendisine gelmesini bekliyor…
Çevremdekilerin ifadelerinden öyle anlaşılıyor ki korku biraz iğneden, biraz da aşıya ilişkin güvensizlikten kaynaklanıyor…
Çoğunluk ise sıraya girmiş bile…
Kimileri hastanelerden, kimileri sağlık ocaklarından aşı için gün alıyor.
Yaşlılar, gençler, öğrenciler sırada…
Aşı tatili mi?
Aman ha…
Onu da duymasın kimseler…
