Kiminle sohbet etmeye kalksam, üç aşağı beş yukarı hep aynı sözler:
“Hayat çekilmez oldu.’’
Hali vakti iyi olan da dertli, geçim derdinde olan da…
Bir mutsuzluktur almış başını gidiyor…
Takvim yaprakları birer birer eksiliyor ama benzer günler birbirini izliyor.
Bir sonraki gün bir öncesinin aynısı gibi…
Bir sabah uyanıyoruz…
Aynı telaş, aynı trafik, aynı yüzler, aynı işler, aynı hesaplar, aynı faturalar…
Sonra akşam oluyor. Eve dönüyoruz. Televizyon, telefon, biraz sohbet, biraz haber… Derken uyku. vakti…
Ertesi gün?
Aşağı yukarı aynı senaryo…
Sürekli aynı bölümü oynayan uzun bir dizi izler gibiyiz.
Peki ne oldu bize?
Devamı için tıklayınız.
