Çok şükür bir bayrama daha ulaştık. Takvim yaprakları değişiyor ama içimizdeki bayram eskisi kadar yaşamıyor. Toplumda yerleşen slogan ise aynı: “Nerede o eski bayramlar?” Peki gerçekten nerede kaldı o bayramlar? Onlar mı bizi bıraktı, yoksa biz mi onları bir yerde unuttuk?
Bir zamanlar bayram demek; sabahın erken saatinde, yeni alınmış ama gece yastığın altına konularak saklanmış kıyafetleri giymekti. Bayram namazından dönen büyüklerin ellerini öpmek, o ellerin sıcaklığında güven bulmaktı. Cami avlusundan alınan sıcacık simitle ailece kahvaltı yapmak, kapı kapı dolaşıp şeker toplamak, cebimizdeki harçlıkla leblebi tozu, oyuncak, maytap, çikolata ve dahası dünyayı satın alabileceğimizi sanmaktı.
Devamı için tıklayınız.